Αρχική Uncategorized ΛΑΡΚΟ: καταστροφή με τη Μεγάλη Σφραγίδα του Κράτους

ΛΑΡΚΟ: καταστροφή με τη Μεγάλη Σφραγίδα του Κράτους

0
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

LarymnaTo εργοστάσιο της ΛΑΡΚΟ στη Λάρυμνα. Ο πιο μαύρος τόπος που έχουμε δει ποτέ…

 

Στις 19-20 Ιανουαρίου, μέλη του «Παρατηρητηρίου» επισκέφθηκαν την Κύμη της Εύβοιας και ενημερώθηκαν από το Σύλλογο Δασοπροστασίας και Προστασίας Περιβάλλοντος Κύμης (ΣΔΑΠΠΕ Κύμης) για την απαίτηση της ΛΑΡΚΟ να της παραχωρηθούν 20.000 στρέμματα στην περιοχή για έρευνα και εκμετάλλευση σιδηρονικελίου. Επειδή το θέμα είναι καινούριο για μας, αντιγράφουμε ένα σύντομο ιστορικό από τον ιστότοπο του ΣΔΑΠΠΕ (απ’όπου και οι φωτογραφίες).

Η ΛΑΡΚΟ μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες του ελλαδικού χώρου δραστηριοποιείται στην εξόρυξη σιδηρονικελίου και οι βασικές της εγκαταστάσεις βρίσκονται στην Λάρυμνα Φθιώτιδας, όπου γίνεται η επεξεργασία του μεταλλεύματος, ενώ οι εξορύξεις πραγματοποιούνται σε Κεντρική Εύβοια, Βοιωτία και Καστοριά. Το σιδηρονικέλιο αποτελεί το βασικό στοιχείο για την παραγωγή ανοξείδωτων σκευών και η ΛΑΡΚΟ αποτελεί βασική προμηθεύτρια πολυεθνικών κολοσσών. Από την ετήσια (2006) οικονομική αναφορά της εταιρείας παρατηρείται ότι κατέχει μερίδιο ίσο με το 40% της παραγωγής πανευρωπαϊκά, κατατάσσοντας την στις πέντε μεγαλύτερες παγκοσμίως. Οι εξαγωγές της αποτελούν το 2,1% των συνολικών εγχώριων εξαγωγών και είναι η μεγαλύτερη μεταλλουργική εταιρεία από άποψη εγκαταστάσεων (πλην Ρωσίας) στην Ευρώπη. 

Η μετοχική της σύνθεση κατανέμεται ως εξής: Εθνική Τράπεζα 36%, ΔΕΗ 28% και Υπουργείο Οικονομικών 36%, συνεπώς μιλάμε για μια ουσιαστικά κρατική εταιρεία.

Με την παράθεση των οικονομικών και παραγωγικών στοιχείων γίνεται αντιληπτό ότι η ΛΑΡΚΟ αποτελεί έναν από τους βασικότερους βραχίονες του κρατικού οικονομικού σχεδιασμού. Αυτή της η δυναμική ισοδυναμεί με το να συμπεριφέρεται ως «κράτος εν κράτει» στις περιοχές που έχει τα μεταλλεία της.

Σήμερα, η ΛΑΡΚΟ διαπράττει δυο μορφών ρυπάνσεις, η μία πραγματοποιείται στις περιοχές εξόρυξης και η δεύτερη στη θαλάσσια περιοχή του βόρειου ευβοϊκού όπου η εταιρεία εναποθέτει τη λεγόμενη «σκουριά». Οι καταστροφές από την εξόρυξη είναι: κόψιμο χιλιάδων δέντρων, αποψίλωση δασών, τεράστιες ποσότητες μπάζων που καλύπτουν ολόκληρες πλαγιές, καταστροφή υδροφόρου ορίζοντα, διάνοιξη δρόμων για τα βαρέα οχήματα. Η εξόρυξη γίνεται μόνο επιφανειακά, με τη δημιουργία τεράστιων κρατήρων που σε βάθος μπορεί να ξεπερνούν και τα 400 μέτρα. Ακόμη στην περιοχή εξόρυξης γίνεται και ο χημικός εμπλουτισμός του μεταλλεύματος, με ουσίες και τρόπους βεβαιωμένα ρυπογόνους, καρκινογόνους και δυστυχώς με μόνιμη παραμονή στην ευρύτερη περιοχή της εξόρυξης και στον υδροφόρο ορίζοντα της. Στις περιοχές της Κεντρικής Εύβοιας -που η εταιρία από χρόνια δραστηριοποιείται- οι κάτοικοι παραπονούνται για μεγάλο αριθμό καρκίνων, κόκκινο νερό και έρημες περιοχές. Το τελευταίο και ουσιαστικά χωρίς επιστροφή στάδιο της υπό εκμετάλλευση περιοχής, είναι η ερημοποίησή της.

larcoskouriaBoυνά σκουριάς από τα καμίνια της ΛΑΡΚΟ πνίγουν τη Λάρυμνα

 

Αλλά όπως είπαμε αυτή είναι μόνο η μια πλευρά του κακού, η άλλη είναι η ρύπανση του Β. Ευβοϊκού από τη σκουριά, που είναι υπόλειμμα της επεξεργασίας του μεταλλεύματος. Σύμφωνα με το ΥΠΕΧΩΔΕ η σκουριά περιλαμβάνει βαρέα μέταλλα όπως νικέλιο, χρώμιο, κάδμιο και υδράργυρο. Υπολογίζεται ότι από τα 2 εκατ. τόνους σκουριάς που παράγεται κατά έτος, το 1 εκατ. τουλάχιστον ρίχνεται στο Β. Ευβοϊκό, ενώ το υπόλοιπο πωλείται σε τσιμεντοβιομηχανίες ή ως υλικό αμμοβολής. Η ρίψη γίνεται μέσω δυο μικρών πλοίων που αποπλέουν από τη Λάρυμνα, με καθ’ όλα νόμιμο τρόπο αφού το κράτος χορηγεί διαρκώς άδειες. Είναι χαρακτηριστικό ότι από το 1998 η εκάστοτε κυβέρνηση υπόσχεται ότι η ρίψη αποβλήτων θα τερματιστεί το 2000,2001,2004, 2007… Όπως έχει καταγραφεί και σε σχετικές επιστημονικές μελέτες, η απόρριψη της σκουριάς έχει προκαλέσει σημαντικά προβλήματα στο θαλάσσιο περιβάλλον και στους οργανισμούς που ζουν στην περιοχή . Από διάφορες μετρήσεις και αναλύσεις που έχουν γίνει στα αλιεύματα της περιοχής προκύπτει ότι η περιεκτικότητά τους σε τοξικά βαρέα μέταλλα είναι τόσο υψηλή, που η μακρόχρονη κατανάλωσή τους ενέχει κινδύνους για τη δημόσια υγεία.

Νεες απαιτησεις

Τελευταία η ΛΑΡΚΟ ζητά να τις παραχωρηθούν για εκμετάλλευση 4.000 στρέμματα στην περιοχή των Ψαχνών και 20.000 στρέμματα στην περιοχή της Κύμης. Στην περίπτωση της Κύμης, ήδη η εταιρία έχει εξασφαλίσει τα 10.000 στρέμματα για το πρώτο στάδιο της εκμετάλλευσης, που είναι οι ερευνητικές γεωτρήσεις.

Και ενώ στην περίπτωση των Ψαχνών τόσο ο τοπικός Δήμος όσο και η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση της Εύβοιας ευθύς εξ αρχής πήραν ξεκάθαρα αρνητική στάση, αντίθετα στην Κύμη όλα παρέμειναν κρυφά για δύο ολόκληρα χρόνια και μετά παίχτηκε ένα παιχνίδι γεμάτο εκπλήξεις, λόγια και υποκρισία.

Και ενώ οι βουλευτές της Εύβοιας για την περίπτωση των Ψαχνών έχουν πάρει ξεκάθαρα αρνητική στάση με προεξάρχοντα τον κ. Λιάσκο, για την Κύμη δεν έχουν πει το παραμικρό (και ο κ. Λιάσκος όταν του προτάθηκε να κάνει για την Κύμη ότι έκανε και για τα Ψαχνά, το μόνο που είπε ήταν: «καλέστε με σε μία συγκέντρωση»).

Το ενδιαφέρον ιστορικό της περίπτωσης της Κύμης έχει ως εξής: Η ΛΑΡΚΟ κατέθεσε αίτηση σης 11/11/2005 στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδος για έρευνα 10000 στρεμμάτων στην Κύμη. Αμεσα πήρε την πρώτη έγκριση από την Νομαρχία Εύβοιας. Στις 11/5/2006 η Περιφέρεια ζήτησε από την Νομαρχία γνωμοδότηση αλλά και τις γνώμες και προτάσεις της εμπλεκόμενης τοπικής κοινωνίας καθώς και πολιτών και φορέων. Η Νομαρχία ενημέρωσε εγγράφως τον Δήμο Κύμης στις 15/5/2006 για την συνεδρίαση της 5ης Νομαρχιακής επιτροπής της 16ης Ιουνίου 2006 με θέμα την έγκριση των Μελετών Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων. Ο Δήμος Κύμης δεν έπραξε το παραμικρό και ενάμιση χρόνο μετά είπε ότι το έγγραφο αυτό το ξέχασε. Το γεγονός ότι ο Δήμος Κύμης σιώπησε, θεωρήθηκε ως θετική στάση υπέρ της ΛΑΡΚΟ. Αλλά και η Νομαρχία επίσης δεν απάντησε και έτσι και αυτής η θέση θεωρήθηκε θετική, υπέρ της ΛΑΡΚΟ.

Στις 29/8/2006 είχαμε την ΑΡΝΗΤΙΚΗ άποψη του Δασαρχείου Αλιβερίου (Κύμης) και στις 24/10/2006 την επίσης ΑΡΝΗΤΙΚΗ γνωμοδότηση από την Διεύθυνση Δασών Νομού Ευβοίας. Η Περιφέρεια αρχικά (19/12/2006) εκφράστηκε αρνητικά. Στην συνέχεια όμως άλλαξε 100% θέση και ενώ οι περισσότερες υπηρεσιακές και επιστημονικές εισηγήσεις ήταν αρνητικές, τελικά τον Ιανουάριο του 2007 ενέκρινε πλήρως την αίτηση της εταιρίας. Ακολούθησε μια μικρή τροποποίηση τον Μάρτιο 2007 (ακόμη πιο συμφέρουσα για την εταιρία).

Έκτοτε και ενώ και ο Δήμος και η Νομαρχία γνωρίζουν, όμως κανείς πολίτης ή κάτοικος της Κύμης και της Εύβοιας δεν μαθαίνει το παραμικρό.

Μέχρι τον Αύγουστο του 2007 που μετά από κάποιους ψιθύρους αρχίζει να ψάχνει το θέμα ο Σύλλογος Δασοπροστασίας και Προστασίας Περιβάλλοντος Κύμης (ΣΔΑΠΠΕ ΚΥΜΗΣ). Και μέσα στον Σεπτέμβριο του 2007 το θέμα αποκαλύπτεται.

Ακολουθούν επεισοδιακές συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου Κύμης την 1η και την 31η Οκτωβρίου και του Νομαρχιακού Συμβουλίου την 21η Νοεμβρίου. Οι αρμόδιοι φορείς που μέχρι τότε λένε ότι δεν ήξεραν τίποτε λένε πλέον όχι στη ΛΑΡΚΟ. Υπόσχονται ότι θα δραστηριοποιηθούν και θα την σταματήσουν. Ο Δήμος Κύμης αναλαμβάνει την υποχρέωση να προσφύγει στο ΣτΕ κατά της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων.

Όμως η εταιρία προς το παρόν μπορεί όποια ημέρα θελήσει να στείλει τα μηχανήματά της και να ξεκινήσει τις εργασίες της.

Η εταιρία στο μεσοδιάστημα όλων αυτών προσπαθεί να ξαναδιαμορφώσει το προφίλ της. Αρχίζει να μιλά για περιβαλλοντικές ευαισθησίες, επιδιώκει την απόκτηση περιβαλλοντικού ISO, γίνεται χορηγός σε ημερίδα στην Λάρυμνα για τα ναρκωτικά, σπονσοράρει την ποδοσφαιρική ομάδα της Λάρυμνας, εξελληνίζει το site της. Ξαφνικά αποκτά απρόσμενους και παθιασμένους συμμάχους: το σωματείο εργαζομένων που με αφορμή την αντίδραση του κόσμου στην επέκταση της ΛΑΡΚΟ στον δήμο Μεσσαπίων, δημοσιεύει μία ανακοίνωση που προκαλεί πολλές απορίες, αντιδράσεις και λύπη για την κατάντια του συνδικαλισμού στις μέρες μας.

Η βαφτισμένη από την ΛΑΡΚΟ έρευνα αφορά την εγκατάσταση – καταστροφή μιας έκτασης αρχικά 10280,34 στρεμμάτων, την δημιουργία ενός οδικού δικτύου 10 χιλιομέτρων μέσα σε παρθένα δάση και την απόληψη 20000 τόνων μεταλλεύματος. Οι θέσεις που θα καταστραφούν ονομάζονται Κατάβολος, Φτεράδα, Κοτρώνα, συνήθως είναι ορεινές και σε υψόμετρο 500-1000 μέτρων (πρόκειται στην πραγματικότητα για μεγάλο μέρος της διαδρομής Κύμης – Μετοχίου που περιλαμβάνει ελατοδάση, δάση πλατύφυλλων κλπ). Ακόμη όμως στα σχέδια της εκμετάλλευσης περιλαμβάνονται και οι πανέμορφες παραλίες των Θαψών, Τσίλαρου, Ναυτικού και Μετοχίου.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.