Είναι η Ουρανούπολη και η Αμμουλιανή μέσα στα 317.000 στρέμματα μεταλλειοκτησίας της Ελληνικός Χρυσός; Για τους διαχειριστές των ιστολογίων της Ελληνικός Χρυσός, ναι!

Μετά από συστηματικές έρευνες διάρκειας τριών ετών, τα blogs πού απηχούν τις θέσεις της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ αποκάλυψαν το υποχθόνιο «ANTIGOLD ΣΧΕΔΙΟ ΟΙΚΟΠΕΔΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ 3ου ΠΟΔΙΟΥ ΤΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ» – εννοώντας τις Σκουριές και τα 317.000 στρεμ. δάσους της μεταλλειοκτησίας της εταιρείας στη ΒΑ.Χαλκιδική. Βέβαια «τρίτο πόδι της Χαλκιδικής” είναι το Άγιον Όρος, μαζί με την «προ του Άθω περιοχή» που φτάνει μέχρι την Ιερισσό, έκταση που σε κανένα κομμάτι της δεν συμπίπτει με τη μεταλλευτική ιδιοκτησία. Αλλά οι άνθρωποι έφτιαξαν ένα τόσο ωραίο σενάριο, ας μην αφήσουμε την πραγματικότητα να τους το χαλάσει!

Το σατανικό σχέδιο, κατά τις αναρτήσεις τους, εκπόνησε και υλοποιεί ο «κ. Antigold» και κατά κόσμον Τόλης Παπαγεωργίου, ιδρυτής του «Παρατηρητηρίου Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων». Προβλέπει τη διακοπή της λειτουργίας των μεταλλείων, την έκπτωση της Ελληνικός Χρυσός από τις μεταλλειοκτησίες της Β. Χαλκιδικής μετά από τρία χρόνια παύσης της δραστηριότητας κατά το άρθρο 106 του Μεταλλευτικού Κώδικα, και …τον επαναπατρισμό των Καναδών. Εν συνέχεια, βεβαιώνουν τα blog της εταιρείας, …θα κάψουμε, σαν καλοί οικοπεδοφάγοι, την περιοχή (τον Κάκκαβο δηλαδή που τώρα «υποκρινόμαστε» οτι θέλουμε να σώσουμε). Kαι τέλος θα ρυμοτομήσουμε τις δημόσιες δασικές εκτάσεις που καλύπτουν την έκταση των 317.000 στρεμ. σε άρτια και οικοδομήσιμα οικόπεδα «πρώτης γραμμής»!

Η «τεκμηρίωση» των συγκλονιστικών συμπερασμάτων της έρευνας γίνεται με το video όπου ο κ. Antigold Τόλης Παπαγεωργίου …συλλαμβάνεται το 2013 να ομολογεί (το συγκεκριμένο απόσπασμα είναι στο 50′ λεπτό, δείτε το, αξίζει):

«Η περιοχή είχε μια δραστηριότητα που μπορούσε όλους να μας πάει μπροστά και αυτή λέγεται «τα εγκεκριμένα Ρυμοτομικά Σχέδια της περιοχής» τα οποία ένας Δήμαρχος, ο Μιχάλης Βλαχόπουλος που είχε εν πολλοίς κακολογηθεί, με τη δικιά μου βοήθεια λογω ειδικότητας, φτάσαμε τα εγκεκριμένα Ρυμοτομικά Σχέδια της Ολυμπιάδας, της Ουρανούπολης και της Αμμουλιανής να είναι τελειωμένα, να μπορούν να εφαρμοσθούν την επόμενη μέρα, και της Ιερισσού να έχει προχωρήσει πάρα πολύ. Θα είχαμε δηλαδή αμέσως μετά τις εκλογές, αν είχαμε το Δήμο δικό μας, 2.500 οικόπεδα πρώτης γραμμής για να μπορέσουμε να αναπτύξουμε την περιοχή μας, να δώσουμε δουλειά στα παιδιά τα νέα για να μην πάνε εκεί που πηγαίνουν.

Το πρώτο που έκανε ο Πάχτας ήταν να ματαιώσει τα Ρυμοτομικά Σχέδια για να μη μας αφήσει καμιά απολύτως ελπίδα. Αυτό είναι ένα θέμα που όποιος βγει Δήμαρχος θα το δει την επομένη των εκλογών».

Όποιος έχει στοιχειώδη εικόνα της περιοχής θα αναρωτηθεί: Τι σχέση έχουν η Ιερισσός, η Ουρανούπολη και η Αμμουλιανή με τα 317.000 στρεμ. της μεταλλειοκτησίας; Καμμία φυσικά, βρίσκονται εντελώς εκτός και μόνο οι …Κλουζώ-διαχειριστές των blogs της Εταιρείας τα χωροθετούν εντός, για να στήσουν το παραμύθι τους.

Ψέμματα, λάσπη, διαστρέβλωση, είναι η ειδικότητα των υπαλλήλων της Ελληνικός Χρυσός. Οφείλουμε όμως να τους ευχαριστήσουμε που ανέσυραν αυτό το βίντεο και μας δίνουν την ευκαιρία να αναφερθούμε σε αυτό το κρίσιμο για την περιοχή θέμα:

Οι επεκτάσεις των Ρυμοτομικών Σχεδίων της Ολυμπιάδας, της Ουρανούπολης και της Αμμουλιανής είναι πραγματικά πονεμένες ιστορίες. Μετά από περισσότερο από μία δεκαετία μελετών, με δαπάνη του Δήμου εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, επί Δημαρχίας Βλαχόπουλου πέρασαν επιτέλους όλα τα από το νόμο προβλεπόμενα στάδια και η εφαρμογή τους ηταν πλέον μια ολιγόχρονη τυπική διαδικασία. Η επέκταση του Ρυμοτομικού Σχεδίου της Ιερισσού ξεκίνησε και προχώρησε σημαντικά επί Δημαρχίας Βλαχόπουλου. Και τα τέσσερα χωριά έχουν Ρυμοτομικά Σχέδια από την δεκαετία του 1930. Και τα τέσσερα αυτά χωριά παρουσιάζουν σύμφωνα με τις απογραφές μεγάλη μόνιμη πληθυσμιακή αύξηση (σε αντίθεση με τα “Μαντεμοχώρια” που παρουσιάζουν πληθυσμιακή μείωση) και υπερδιπλασιασμό του πληθυσμού τους κατά τους θερινούς μήνες.

Το σκοτεινό και υποχθόνιο σχέδιό μας λοιπόν δεν είναι άλλο από την επέκταση της ρυμοτόμησης υφιστάμενων οικισμών οι οποίοι από χρόνια ασφυκτιούν. Και ένα από τα μεγάλα εγκλήματα του Χρήστου Πάχτα ήταν οτι από τη μέρα που ανέλαβε το Δήμο Αριστοτέλη το 2010 ανέστειλε έβαλε «στον πάγο» τις επεκτάσεις αυτές. H “προ του Αθω”περιοχή, χάρις κυρίως στο Άγιον Όρος, προσελκύει μεγάλο πλήθος Ορθοδόξων από τις Ανατολικές και Βαλκανικές χώρες που επιθυμούν  να αποκτήσουν σπίτι και να επενδύσουν στην περιοχή. Η επέκταση επομένως των Ρυμοτομικών Σχεδίων αυτών των χωριών εκτός απο αδήριτη ανάγκη δυνατότητας κατασκευής πρώτης κατοικίας  είναι και εξαιρετικά σοβαρό συγκριτικό πλεονέκτημα ανάπτυξης.

Ποιος επιβουλεύεται το δάσος της Β. Χαλκιδικής;

Όσο για την «επάνω» περιοχή, το δάσος των 317.000 στρεμμάτων (με κόκκινη γραμμή στο χάρτη), υπάρχει ένας και μόνο που το επιβουλεύεται και αυτός δεν είναι άλλος από τη μεταλλειοκτήτρια εταιρεία, την Ελληνικός Χρυσός. Στο άλλοτε συμπαγές και πυκνό δάσος, η καλή εταιρεία έχει ανοίξει μια «τρύπα» έκτασης 3.500 στρεμμάτων που ονομάζεται «ΣΚΟΥΡΙΕΣ». Με τις 160 ερευνητικές γεωτρήσεις σε όλη την έκταση της παραχώρησης προσδιορίζονται ήδη οι επόμενοι στόχοι – η Φισώκα, η Τσικάρα, η Πιάβιτσα, ο Στανός.

Η επιθυμία της τοπικής κοινωνίας ήταν και είναι μία: Το δάσος να παραμείνει δάσος. Αυτό αποτυπώθηκε στα Γενικά Πολεοδομικά Σχέδια που εκπόνησαν πριν από μια δεκαετία οι πρώην Δήμοι Παναγίας και Σταγείρων-Ακάνθου (με την προσωπική συμβολή του Τόλη Παπαγεωργίου) όπου αντί για οποιαδήποτε άλλη «χρήση γης» η  έκταση αυτή χαρακτηρίστηκε «περιοχή προστασίας δάσους». Αλλά κατά τη μεταλλευτική νομοθεσία, η περιοχή αυτή προορίζεται αποκλειστικά για μεταλλευτική χρήση: η μεταλλεία κατισχύει όλων των άλλων δραστηριοτήτων, ακόμα και της συνταγματικά κατοχυρωμένης προστασίας του δάσους!

Το τότε Υπουργείο Ανάπτυξης παρενέβη για να επαναφέρει τους Δήμους στην τάξη και επέβαλε την αλλαγή των χωροταξικών σχεδίων ώστε το δάσος του Κακκάβου να χαρακτηριστεί «περιοχή υπό καθεστώς παραχωρήσεων για μεταλλευτική χρήση». Σε έγγραφο του Υπουργείου τονίζεται οτι «προβλέπεται εκ του νόμου αναγκαστική απαλλοτρίωση ακινήτων εντός ή εκτός του χώρου του μεταλλείου για την εκμετάλλευση αυτού» και ότι «πρέπει να ληφθούν υπόψη οι διατάξεις του ισχύοντος Μεταλλευτικού Κώδικα (Ν. 210/1973) προς αποφυγή δημιουργίας εμπλοκών σε περίπτωση αλληλεπίδρασης των χρήσεων γης με τις τυχόν μελλοντικές ή και ισχύουσες μεταλλευτικές δραστηριότητες στις εν λόγω περιοχές».

«Προς αποφυγή δημιουργίας εμπλοκών» λοιπόν έπρεπε να αφαιρεθούν όλα τα πιθανά εμπόδια ώστε να αναπτυχθεί ανενόχλητη η μεταλλευτική εκμετάλλευση. Το δάσος της ΒΑ Χαλκιδικής ήταν εμπόδιο στις βλέψεις της Ελληνικός Χρυσός και έτσι, μέσω των χωροταξικών σχεδίων και άλλων νομοθετημάτων, του έχει αφαιρεθεί ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ.

Το αποτέλεσμα το βλέπουμε σήμερα στις Σκουριές που έχουν γίνει κρανίου τόπος και μελλοντικά σε όλο τον Κάκκαβο.

Σχετικές παλαιότερες αναρτήσεις μας:

Το Υπουργείο Ανάπτυξης «καίει» 317.000 στρέμματα πυκνού δάσους στη Β. Χαλκιδική

Η θεσμική διάσταση και η πρακτική αποτίμηση της μεταλλειοκτησίας, με ειδική αναφορά στο Δήμο Αριστοτέλη της Χαλκιδικής

Τι σημαίνει «μεταλλευτική περιοχή»;

Νέες διώξεις κατά των αγωνιστών της Χαλκιδικής. Χρονολόγιο δικών Σεπτεμβρίου-Νοεμβρίου #skouries
H Handelsblatt, η Ναυτεμπορική και τα δύο άκρα #skouries