Αρχική Ενημέρωση «Eθνικός θησαυρός» η ελιά της Χαλκιδικής #skouries

«Eθνικός θησαυρός» η ελιά της Χαλκιδικής #skouries

3
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Αναδημοσιεύουμε δύο άρθρα σχετικά με τον ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΧΡΥΣΟ της Χαλκιδικής, την ελιά. Όπως θα διαβάσετε, τα μεγέθη είναι πραγματικά εντυπωσιακά.

Στην ελιά της Χαλκιδικής «επενδύει» η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας

c69a30de2a55d6833bf030ada6b8aee5_l

Στην καλλιέργεια της ελιάς στη Χαλκιδική στρέφει το ενδιαφέρον της η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας δεδομένου ότι η περιοχή αυτή αριθμεί περίπου 22.000 εκμεταλλεύσεις ελαιοκαλλιέργειας, συνολικής έκτασης 360.000 στρεμμάτων ενώ 60.000 άνθρωποι ασχολούνται με την ελιά.

«Συνολικά το 80% του πληθυσμού της Χαλκιδικής ασχολείται με την καλλιέργεια, τη μεταποίηση, την εμπορία και γενικά οτιδήποτε έχει σχέση με την ελιά» επισημαίνει ο αντιπεριφερειάρχης Αγροτικής Οικονομίας της Περιφέρειας, Φάνης Παπάς, με αφορμή τη διάθεση 284.000 ευρώ από τους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους της Περιφέρειας, για το πρόγραμμα δακοκτονίας του 2017, ώστε να προστατευτεί το κρίσιμο αυτό προϊόν.

Ο κ. Παπάς χαρακτηρίζει την ελιά ως «ναυαρχίδα» των αγροτικών προϊόντων εξαιρετικής ποιότητας του τόπου που δίνουν υπεραξία στην πρωτογενή παραγωγή.

Είναι χαρακτηριστικό ότι σύμφωνα με τα στοιχεία της Περιφέρειας για την ελαιοκαλλιέργεια στην Περιφερειακή Ενότητα Χαλκιδικής, το ένα τρίτο της καλλιεργούμενης έκτασης της Χαλκιδικής αποτελείται από ελιές. Τα 135.000 στρέμματα χρησιμοποιούνται για ελαιοποίηση (παραγωγή ελαιολάδου), με μέση ετήσια παραγωγή 7.000 τόνους και τα 225.000 στρέμματαχρησιμοποιούνται για την παραγωγή επιτραπέζιας (πράσινης) ελιάς, με μέση ετήσια παραγωγή που κυμαίνεται μεταξύ 80.000 και 120.000 τόνους.

Οι τιμές παραγωγού της επιτραπέζιας ελιάς κυμαίνονται συνήθως μεταξύ 1 και 1,2 ευρώ ανά κιλό, όταν το κόστος παραγωγής κυμαίνεται στα 0,80 – 1 ευρώ το κιλό. Στη Χαλκιδική παράγεται περίπου το 55% της συνολικής ποσότητας επιτραπέζιας της Ελλάδας (συμπεριλαμβανομένων όλων των ποικιλιών Καλαμών, Κονσερβοελιά κ.ά.) ενώ περίπου το 90% της παραγωγής επιτραπέζιας ελιάς Χαλκιδικής εξάγεται σε όλο τον Κόσμο (ΕΕ και τρίτες χώρες). Οι επιτραπέζιες ελιές είναι το δεύτερο σημαντικότερο εξαγώγιμο αγροτικό προϊόν με αξία εξαγωγών 577 εκατ. ευρώ για το έτος 2014 ενώ οι επικρατούσες γηγενείς ποικιλίες είναι η «Χονδροελιά Χαλκιδικής», η «Χαλκιδικής» και η «Στρογγυλολιά (γαλανή πρασινολιά)».

Επίσης στη Χαλκιδική λειτουργούν περισσότερες από 80 μεταποιητικές μονάδες ελιάς, 40 ελαιοτριβεία και εννέα μονάδες τυποποίησης ελαιολάδου και 20 τουλάχιστον φορτία καθημερινά με επιτραπέζιες ελιές Χαλκιδικής πηγαίνουν προς εξαγωγή.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σαν την ελιά Χαλκιδικής… δεν έχει

Χαρακτηριστικό της ελιάς Χαλκιδικής είναι ότι το 90% του καρπού που συσκευάζεται για εξαγωγή είναι χωρίς κουκούτσι, γεμιστή με πιπεριές, αμύγδαλο, σκόρδο κ.ά.
Στις ένθετες φωτογραφίες, εικονίζεται η μεταφορά των ελιών στα εργοστάσια τυποποίησης και η μεταποίησή τους εκεί, δύο απαραίτητα στάδια της διαδικασίας.
assets_large_t_252261_54879479_type13145

Το 55% της παραγωγής καλύπτει η διάσημη σε όλο τον κόσμο ελιά Χαλκιδικής και στον νομό καλλιεργούνται περίπου 360.000 στρ. με 6 εκατ. ελαιόδεντρα καλύπτοντας περί το 80% της αγροτικής παραγωγής, αποδίδοντας σε μια καλή χρονιά από τις εξαγωγές ένα ποσό από 180 εκατ. ευρώ ως 200 εκατ. ευρώ.

Στη Χαλκιδική τα έσοδα από την παραγωγή βρώσιμης ελιάς συναγωνίζονται αυτά του τουρισμού, καθώς το 80% του πληθυσμού ασχολείται με την ελαιοκαλλιέργεια, ενώ οι μεγάλες αποδόσεις και το ικανοποιητικό εισόδημα οδήγησαν σε έξαρση δημιουργίας μεταποιητικών μονάδων τα τελευταία χρόνια.

Υπολογίζεται ότι πάνω από 100 τέτοιου τύπου μονάδες λειτουργούν σήμερα σε όλη τη Χαλκιδική, με τις 15 από αυτές να είναι μεγάλες βιομηχανίες, 40 μεσαίου μεγέθους και 30 οικογενειακού τύπου, ενώ ανάλογες επιχειρήσεις έχουν στηθεί σε Καβάλα, Πιερία, αλλά και Μαγνησία.

Η συγκομιδή της ελιάς ξεκίνησε από τα πεδινά και τα παραθαλάσσια μέρη και τώρα συνεχίζεται γύρω από τον Πολύγυρο και τις ορεινές περιοχές, αλλά μετά τις πολύ καλές προηγούμενες χρονιές, φέτος ανασταλτικός παράγοντας στάθηκαν οι καιρικές συνθήκες με τον ήπιο χειμώνα και την άνυδρη άνοιξη. Ετσι, η παραγωγή εκτιμάται ότι θα είναι μειωμένη κατά 40-50% και από τις 100.000-120.000 τόνους θα κυμανθεί κοντά στους 60.000 τόνους.

Πτώση

Ο Σάββας Σαββίδης μπροστά σε καφάσια με τις ελιές από την καλλιέργειά του στο Ορφάνι Καβάλας
Ο Σάββας Σαββίδης μπροστά σε καφάσια με τις ελιές από την καλλιέργειά του στο Ορφάνι Καβάλας

«Προηγήθηκαν δύο χρονιές με μεγάλες αποδόσεις και καλές τιμές, φέτος όμως είναι μια δύσκολη περίοδος. Η ποσότητα είναι περιορισμένη λόγω των καιρικών συνθηκών, που οδήγησαν σε μείωση των αποδόσεων, αφού η ελιά Χαλκιδικής θέλει κρύο τον χειμώνα και υγρασία την άνοιξη. Πέρα από τη μειωμένη παραγωγή, φέτος και οι τιμές κυμαίνονται σε χαμηλότερα επίπεδα και από 1 ευρώ/κιλό (στα 110 κομμάτια), έπεσε στα 80-85 λεπτά/κιλό», μας λέει ο Αντώνης Νάτσιος, ελαιοπαραγωγός στην Πορταριά Χαλκιδικής, όπου διατηρεί και μεγάλη μεταποιητική μονάδα, την «Ελιά Νάτσιος».

Στη Χαλκιδική υπήρξαν χρονιές που η παραγωγή έφτασε στους 150.000 τόνους και η τιμή ξεπέρασε το 1 ευρώ/κιλό για τις νωπές και το 1,40 ευρώ/κιλό για τις συσκευασμένες ελιές.

Ο νομός έχει… ειδικευτεί και στη μεταποίηση και πλέον το 90% της ελιάς που συσκευάζεται για εξαγωγή είναι χωρίς κουκούτσι, γεμιστή με πιπεριές, αμύγδαλο, σκόρδο κ.ά.

«Από εμάς φεύγουν έτοιμες για κατανάλωση και έχουμε πολύ καλές ιδέες και μεγάλες μονάδες για να το πετύχουμε», αναφέρει ο κ. Νάτσιος.

Λόγω της μεγάλης ζήτησης του προϊόντος, η ελιά Χαλκιδικής καλλιεργείται πλέον και στην Καβάλα, στις Σέρρες, στην Πιερία, στη Μαγνησία, ενώ προσπάθειες γίνονται και στη Φθιώτιδα, χωρίς όμως τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

Αγρότες σε άλλες περιοχές της Βόρειας Ελλάδας, που αναζητούν νέες, δυναμικές και προσοδοφόρες καλλιέργειες, έχουν στραφεί στην ελιά Χαλκιδικής.

Θέμα τιμής
Ενας από αυτούς που αναζητούν νέες, δυναμικές και προσοδοφόρες καλλιέργειες και στράφηκαν στην ελιά Χαλκιδικής, είναι ο Σάββας Σαββίδης, που καλλιεργεί 20 στρ. με 500 ελαιόδεντρα στο Ορφάνι Καβάλας.

 

Από τις τεράστιες εκτάσεις ελαιοδένδρων στη Χαλκιδική. Κάτω αριστερά διακρίνεται και η μεταποιητική μονάδα «Ελιά Νάτσιος» που διατηρεί στην Πορταριά η οικογένεια Νάτσιου
Από τις τεράστιες εκτάσεις ελαιοδένδρων στη Χαλκιδική. Κάτω αριστερά διακρίνεται και η μεταποιητική μονάδα «Ελιά Νάτσιος» που διατηρεί στην Πορταριά η οικογένεια Νάτσιου

«Η φετινή παραγωγή δεν μπορεί ακόμη να προσδιοριστεί, αν δεν γίνει μια ξεκάθαρη καταγραφή από τα εργοστάσια και τις μεταποιητικές μονάδες. Εκτιμώ πως θα είμαστε στα ίδια, αν όχι μικρότερα επίπεδα από πέρυσι, «αγκάθι» της υπόθεσης ωστόσο είναι η τιμή της ελιάς, καθώς το κόστος παραγωγής έχει εκτοξευτεί και όλοι οι άλλοι κερδίζουν, μόνο ο αγρότης χάνει», μας λέει ο κ. Σαββίδης.

ΕΘΝΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ
Εξάγεται σε περισσότερες από 100 χώρες του πλανήτη

Η ελιά της Χαλκιδικής είναι μεγάλη σε μέγεθος, σαρκώδης, με έντονο πράσινο χρώμα, πλούσια σε ασβέστιο, σίδηρο και ω-3, χαμηλή σε λιπαρά και πλέον έχει κατακτήσει όλο τον κόσμο. Οπως μας λέει ο προϊστάμενος της Διεύθυνσης Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνοτροφίας Χαλκιδικής και υπεύθυνος του Ελληνικού Προγράμματος Γευσιγνωσίας Βρώσιμης Ελιάς, Κώστας Τερτιβανίδης, εξάγεται σε περισσότερες από 100 χώρες του κόσμου, σε όλες τις ηπείρους, από την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία ως το Μεξικό και τη Μέση Ανατολή, με το Ιράν να αναδεικνύεται σε έναν εξαιρετικό πελάτη τα τελευταία χρόνια.

«Η βρώσιμη ελιά είναι το πρώτο εξαγώγιμο προϊόν της χώρας, έχει μεγάλη δυναμική και αποτελεί έναν…εθνικό θησαυρό. Αν και το λάδι είναι ακριβότερο, δεν έχει τις εξαγωγικές επιδόσεις της επιτραπέζιας ελιάς, κι αυτό γιατί η ελιά εξάγεται από τις αρχές του περασμένου αιώνα», δηλώνει ο πρόεδρος της Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Επιτραπέζιας Ελιάς, Γιώργος Ντούτσιας, από τη Φθιώτιδα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Οργάνωσης, τα ελαιόδεντρα επιτραπέζιας ελιάς καλύπτουν το 25% του ελληνικού ελαιώνα, με περισσότερα από 40 εκατ. δέντρα, ενώ ειδικά για την ελιά της Χαλκιδικής, ο κ. Ντούτσιας αναφέρει ότι το 85% της παραγωγής εξάγεται και αυτό έχει οδηγήσει στην αύξηση του εισοδήματος των παραγωγών και στη δημιουργία νέων μεταποιητικών μονάδων.

Οι αποδόσεις τα προηγούμενα χρόνια ήταν ως και 50 κιλά προϊόντος το δέντρο, φέτος με δυσκολία φτάνουν τα 35 κιλά το δέντρο. «Εκτιμούμε ότι η παραγωγή θα είναι μειωμένη ίσως και στο μισό σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια και αυτό φέρνει απελπισία στους αγρότες που φοβούνται ότι δεν θα καλύψουν καν το κόστος παραγωγής, που είναι υψηλό», μας λέει ο πρόεδρος της Ενωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Πολυγύρου, Βαγγέλης Ευαγγελινός.

Καιρός και μύκητας
Η καλλιέργεια «υπέφερε» φέτος από τον… γλυκό χειμώνα και την ξηρασία την άνοιξη και το καλοκαίρι. Αυτό συνετέλεσε στην εμφάνιση του κυκλοκόνιου, ενός μύκητα που μαύρισε και έριξε τα φύλλα των ελαιόδεντρων, πτώση που επέδρασε αρνητικά στον καρπό. «Ο ήπιος χειμώνας είχε ως αποτέλεσμα να μην κοιμηθεί ο μύκητας και να είναι σε συνεχή… δράση», εξηγεί ο κ. Τερτιβανίδης, προσθέτοντας ότι η ξηρασία την άνοιξη έφερε τους αγρότες σε απόγνωση.

ΟΙ ΠΑΡΑΓΩΓΟΙ
Ακολουθούν Αμφισσας και Καλαμών

Μετά τη Χαλκιδική, που παράγει 100.000 τόνους μεταποιημένου προϊόντος, έρχεται η ελιά Αμφισσας με 60.000 τόνους και η ελιά Καλαμών με περίπου 55.000 τόνους.

Μικρότερη είναι η παραγωγή της Θάσου -γύρω στους 1.000 τόνους- που φέτος «τραυματίστηκε» από τη μεγάλη φωτιά στα μέσα Σεπτεμβρίου, η οποία αποτέφρωσε μεγάλες εκτάσεις με ελαιόδεντρα στην περιοχή του Πρίνου, διασώθηκαν ωστόσο οι καλλιέργειες στο Ραχώνι, την Καλλιράχη και τον Σωτήρα.

ΜΑΡΙΑ ΡΙΤΖΑΛΕΟΥ / ΕΘΝΟΣ

3 ΣΧΟΛΙΑ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.